Bugun...



"ZENGİNLER İÇİN HARCANABİLİR İNSANLAR!..."

Hülya Özdil, medyascope için yazdı; " Koronavirüs ve profesyonel-yönetici sınıfın yaşam tarzlarının devamı için harcanabilir insanlar"

facebook-paylas
Güncelleme: 18-04-2020 13:37:35 Tarih: 17-04-2020 21:05


Halen yayılmayı sürdüren salgının bedellerini ağırlıklı olarak küresel sosyal ve ekonomik ağın idari merkezleri olarak da kabul edilen New York, Londra, Paris gibi dünya kentleri ve İstanbul, Milan, Mexico City gibi bölgesel merkezler de ödüyor. Dünya genelinde ürün ve insan akışlarının değişen ölçeklerde düğüm noktaları olan bu kentlerin, bulundukları ülkelerde diğer yerleşimler için de birer sıçrama tahtası işlevi görmekte olduğu anlaşılıyor. Nisan ayının ortalarına gelindiğinde, ABD’de her 100 kovid-19 vakasından 32’si ve virüse bağlı her yüz yaşam kaybından 40’ı New York kentinde kayda geçmiş bulunuyor. Yine Türkiye’de rakamlara yansıyabilen vakaların yaklaşık yüzde 36’sının İstanbul’da olduğu izleniyor -açık ki hem İstanbul hem New York, içinde yer aldıkları bölge sistemleri ile değerlendirmeli (örneğin New York, New Jersey’yi, Istanbul, Gebze ve İzmit’i de kapsayacak şekilde), yalnız idari sınırları veri kabul eden çıkarımlar resmin kısıtlı bir bölümünü yansıtıyor olacaktır.

Salgının ekonomik ve sosyal olduğu kadar özümsenmiş mekânsal sonuçlarını elde etmek açık ki onu geride bırakmış olmayı gerektirecek. Öte yandan henüz parçalar halinde sahadan ulaştırılan analizler, her ne kadar salgına maruz kalanlar arasında ilk etapta bir ayrıma işaret etmemiş olsa da salgın ile mücadele sürecinde sosyal sınıf, etnik köken/ırk ve cinsiyet temelli var olan toplumsal ayrışmaların sınırlarının salgınla birlikte su yüzüne çıktığını ortaya koyuyor. ABD’de, örneğin Şikago, Detroit, New York gibi metropoliten alanlarda kovid-19’a bağlı ölümlerin yüzde 70’lere varan oranlarda siyah nüfustan olduğu bildiriliyor. Columbia Üniversitesi Sosyoloji Bölümü doktora öğrencilerinden El-Gharbi de, The Baffler dergisinin çevrimiçi sayısında yayınladığı makalesinde, ABD’de salgının en ağır seyrettiği yerlerin başında gelen New York kentine dair gözlem ve analizlerini paylaşıyor. 

New York’ta ve ülke genelinde, profesyonel yönetici sınıf eve kapandı ve kötü bir durumun keyfini çıkarıyor; uzaktan çalışmaya geçtiler, aileleri ile vakit geçiriyorlar, çocuklarının okul yükümlülüklerini yerine getirmelerini sağlıyorlar, egzersiz yapma yöntemleri keşfediyorlar, kişisel bakımlarını yapıyor ve bölümlerini kesintisiz izlemeyi hep istedikleri bütün dizilerdeki açıklarını kapatıyorlar. Bu durum, teknoloji ve kapitalizmin harikalarına ilişkin bir hikâye olarak yazıya dökülebilir. Sosyal medya, iletişim platformları, eve teslim hizmetler ve çevrimiçi eğlence seçenekleri, karantina altındaki yaşamı daha dayanılabilir ve verimli kılmaktadır.

Ancak böyle bir anlatı, asıl hikâyeyi gözden kacırmaya neden olacaktır. Evde kalan tüketicinin yaşam kaynağı olan Amazon’u düşünün bir kez: verilen siparişler, sayıları onbinleri bulan tedarik merkezi işçileri sayesinde kişinin kapısının önüne bırakılan paketlere dönüşürler -ki o işçiler büyük oranda beyaz ırktan değildir, normal koşullarda dahi büyük zorluk altında ve acınası koşullarda çalışırlar. Daha sonra bu paketler, yetersiz ücret alan kamyoncular tarafından metropolitan merkezlere taşınır ve nihayet aşırı yüklü posta görevlileri ve anlaşmalı eve teslim yüklenicileri aracılığı ile kişinin evine ulaşırlar.

Ya da, eve yemek servisini bir düşünün. Hazır yemek alabilmek için – siparişler ister bir restoranı aramak yoluyla ister GrubHub veya DoorDash gibi uygulamalar aracılığı ile verilmiş olsun, restoranın “mutfağında” çalışan işçiler, o yemeği hazırlamak için görev başında olmak durumundadırlar. O işçilerin de büyük bir kısmı beyaz ırktan değildir, çoğu belgesiz çalışan göçmendir ve genellikle düşük ücretlendirilirler. Insacart gibi platformlar aracılığı ile market ürünleri getirtmek de benzer şekilde siparişleri işleme koyacak ve ürünleri evlere teslim edecek bir düşük ücretli işçi ordusuna ihtiyaç duyar. Her ne koşulda olursa olsun yiyeceğin eve servisi zahmetli ve zorlu bir iştir; eve teslim elemanları günlük olarak yol kazalarına, kötü hava koşullarına ve zaman zaman da saldırgan tavırlara maruz kalırlar. Ücretler düşük olma eğilimindedir ve ek haklar içermez. Kentsel alanlarda, bu tür pozisyonları büyük oranda göçmenler ve azınlıklar tarafından doldurulur. 

Diğer bir deyişle, salgın süresince profesyonel yönetici sınıftaki çoğu insanın Amazon, Instacart ve GrubHub gibi dijital platformlar sayesinde deneyimlediği göreceli rahat ve konfor, esasen daha varlıklı olanlar adına bedel ödeyen ve kendilerini kaydadeğer bir riske maruz bırakan binlerce düşük ücretli “görünmez” işçinin varlığına dayanıyor.

Elbette ki salgının kuşatması altındaki o işçiler de kendi aileleri ile vakit geçirmek veya okul yükümlülüklerini yerine getirmeleri için kendi çocuklarını gözetmek isteyebilirler. Kişisel bakımın keyfine varmak veya kendi beğendikleri dizileri çevrimiçi izlemek isteyebilirler. Ne var ki bu çoğu emekçi için bir seçenek değildir. Çalışmayı sürdürmenin sağlık sonuçları konusunda kaygılı olsalar da çalışmayı bırakmanın maliyetini karşılayamazlar. Hatta bir çoğunun birarada yaşadığı ileri yaştaki yakınlarına hastalığı bulaştırma endişesi taşısalar da. Hatta enfeksiyon belirtileri gösteriyor olsalar da. İki trilyon  dolarlık teşvik paketinden bir hafta önce yasalaşan Önce Aileler Koronavirüs Mücadele Yasası (Families First Coronavirus Response Act ) geçtiğimiz hafta başkan tarafından imzalandı ve hasta olan ya da çocukları okulda olmayan çalışanlara iki haftalık ücretli izin olanağı tanıdı. Ancak yasa, McDonald’s ve Amazon gibi büyük firma çalışanlarını veya yerel restoranlar gibi küçük işyerleri için çalışanları ve çoğu serbest meslek sahibi olarak sınıflandırılan (bazı esnek ekonomi çalışanları gibi) çalışanları kapsam dışı tutarak görece varlıklı Amerikan vatandaşlarının evlerinde rahat bir şekilde kalabilmelerini sürdürebilmeleri için gerekli hizmetleri sunmak üzere hayatlarını riske atmalarını teminat altına almış oldu.

New York Şehri’nde “gerekli personel” -ilk müdahale ekipleri, sağlık çalışanları, sıhhi temizlik ve toplu taşıma çalışanları, ve bir kısım kamu görevlileri (süreç içerisinde dahil edilen market çalışanları ve eczacılar)- olarak tanımlanan çalışan çocuklarının, yerel yönetim tarafından işletilen “bölgesel zenginleştirme merkezleri”nde (“regional enrichment centers” ) gözetim ve bakımları sağlanıyor. Ne var ki, New York tarafından “gerekli hizmet” sağladıkları kabul edilen bir başka grup işçi daha bulunuyor -yiyecek hazırlayan aşçılar, tedarik merkezi çalışanları ve evlere servis hizmeti verenler ve daha bir çokları- ve onların çocukları ekseriyetle kendi başlarına kalmaya terk edildiler. Hizmetlerin kendisi gerekli olarak sınıflandırıldı ancak bu hizmeti veren personel kapsam dışı kaldı. Zaruri emek; harcanabilir insanlar. 

En azından şimdilik işlerini koruyorlar. Birçokları çalışmayı bırakmanın maliyetini  karşılayamayacakken yine de işlerinden atıldılar ya da müşterilerinin onları terk ettiklerine tanık oldular. Bu çalışanlardan bazıları işsizlik maaşı başvurusu yapabilirler ancak aralarında vatandaş olmayan enformel ekonomi çalışanları ile “serbest meslek” sahibi olanların da dahil olduğu büyük bir kesim bunu yapamaz. Gelecek olan mali teşvik çekleri benzer şekilde “kayıt dışı çalışan” işgücünü dışarıda bırakarak sadece vergi mükelleflerini kapsıyor. Bu insanlar talihsizler. 

Ev içi hizmetleri etkileyen dinamikler seks işçileri için de geçerli

Geleneksel olarak “kadınların görevleri” kabul edilen alanlarda sıkıntılar daha da belirgin bir hâl alacak. Orta ve üst sınıf kökenli iyi eğitimli kadınlar, profesyonel sektörde (özellikle de kentlerde) büyük kazanımlar elde ettiler. Ne var ki bu durum, cinsiyet rollerinde köklü bir değişimin sonucu oluşmadı -örneğin kadınların yerine erkekler ev işlerinde daha büyük sorumluluklar aldıkları için olmadı. Onun yerine, varlıklı kadınlar, geneli beyaz olmayan, birçoğu göçmen olan diğer kadınlar sayesinde, onlar, çocuk bakımı, yemeklerin hazırlanması ve servisi, ev temizliği, hasta ve yaşlıların bakımı gibi ev içi hizmetleri üstlendikleri için işyerlerinde yükseldiler. Aileler, genel anlamda bu ikinci gelirden, ev içi hizmetler için insan çalıştırıyor olmalarına rağmen, o işçilere hizmetlerinin karşılığı piyasa değerinin altında (çoğu zaman yaşamı idame ettirmenin mümkün olmadığı düzeyde) ücretler vermek yoluyla kârlı çıkmayı başardılar. Şimdi, kovid-19 (ve bulaşma riskinden sakınma) gerekçesiyle her ikisi de evden çalışan çift gelirli ailelerde ev içi hizmetlerde çalışanlar ortada kala kaldılar. Müşterileri, teorik olarak ödemelerini eski düzende devam ettirebilirler -ne de olsa, bu tür işgücüne bel bağlayanların büyük çoğunluğu çalışmaya devam etmekte eskisi gibi ödeme almaya devam etmekteler ve bu harcama onların mutat aylık bütçe kalemi. Yine de büyük bir kısmı, ev içi hizmetlerde çalışanlarına bu dönemde ödeme yapmayı seçmiyor. Tekrar etmek gerekirse, bu işçilerin büyük çoğunluğu ne işsizlik sigortası, ne korona acil harcama paketi, ne de yakında çıkacak olan finansal teşvik ödeneklerinden almaya hak kazanmış değil, Bu nedenle, müşterileri bir destek sağlamadan, sadece Birleşik Devletler’de yaşayan çekirdek ailelerini değil, onların gönderdikleri paraya muhtaç, ülke dışında yaşayan geniş ailelerini geçindirmek onlar için hiç kolay olmayacak.  

Ev içi hizmetleri etkileyen dinamikler seks işçileri için de geçerli. Önceki kuşaklarla karşılaştırıldığında Amerikalı yetişkinler, şimdilerde, eşleri ile daha az seks yaptıklarını söylüyorlar -bu, daha çok iyi eğitimli ve evli çiftlerce dile getirilen bir eğilim. Çevrimiçi platformların aracılığı ile seks işçilerine olan talepte eş zamanlı bir artış gözlenir oldu, özellikle de kentlerde. The Erotic Review (“hobiciler”) gibi internet sitelerine düzenli bağlananların büyük bir çoğunluğu beyaz, evli, iyi eğitimli ve parasal olarak iyi durumda. Yüzde 84’ünden fazlası ABD ortalama milli gelirinin üzerinde; yüzde 43’ü yılda 120 bin ve üstünde gelire sahip; yüzde 79’u lisans veya daha ileri eğitimli ve yüzde 41’i yüksek lisans derecesine sahip. Yüzde 84’ten fazlası beyaz. 

Sözkonusu seçkin erkekler evden çıkmadıkça, çoğunluğu beyaz ırktan olmayan o heteroseksüel ve trans kadın (ve genellikle göçmen) seks çalışanları, giderek daha da fazla çaresizliğe düşüyorlar. Kimi kalan müşteriler ise, daha da düşük ücretlere veya normal koşullarda sunmayı istemeyecekleri ve reddedecekleri hizmetlere onları zorlayarak bilfiil bu çaresizlikten faydalandılar. Müşterilerinin geri kalanına gelince, görünen o ki onlar da evde oturup çok daha fazla pornografi izliyorlar.

Bu türden hikâyeler vicdanlarda şok etkisi yaratabilir, oysa bu dinamiklerin oldukça kısıtlı bir bölümü koronavirüs salgınına özgüdür -sadece daha görünür bir hâl aldılar. Şimdiki kentli seçkinlerin yaşam tarzı, esasen, kendilerinden ne isteniyor, ne zaman isteniyor ve ne kadar ödeme yapılıyor olursa olsun kabul edecek olan kırılgan, çaresiz bir insan havuzunun varlığını baz alıyor. Profesyonel yönetici sınıfın şahsına münhasır tercihlerini yerine getirecekler, kötü muamelelerini tebessümle sineye çekecekler ve kendi hayatlarında her ne olursa olsun çalışmayı sürdürecekler.  

Uber ve Lyft sürücüleri

Uber ve Lyft sürücüleri kimdir örneğin? Kendi araçlarını, toplu taşımı kullanmaya hatta bir taksi çevirmeye dahi tenezzül etmeyen insanlar için şoförlük yapan kişilerdir. Onlar, daha önce sadece zenginlerin tasarrufunda olan, istedikleri zaman istedikleri yere özel olarak götürülmek üzere emre amade birilerini bulundurma deneyimini, profesyonel yönetici sınıf üyelerine sunmak üzere hizmet verirler. Peki bu türden bir hizmet beyaz yakalı profesyoneller için nasıl parasal olarak erişilebilir oldu? Araç paylaşma şirketleri sigorta, yakıt, otomobil alımı ve bakımı gibi maliyetleri sürücülere transfer etti, kısıtlı haklar ve düşük ücretler verdi -öyle ki eğer bu onların yaptıkları tek “geçici iş” ise geçinebilmek için tam zamanlı çalışma saatlerinin üzerine çıkmaları gerekti.

Oldukça bariz bir biçimde taksileri tamamen piyasadan sildikten sonra fiyatları yukarı çekmeyi planlayan akbaba kapitalistlerce desteklenen bu araç paylaşma şirketleri, bu koşullara rağmen mütemadiyen mali kayıplarla işlemeye devam etmektedirler. Bu şirketlerin müşterilerine verdiği en değerli hizmet belki de, taşıt sürücüleri ile müşterileri arasında bir aracı hizmeti sunarak çalışanlarına karşı doğacak sorumluluk hissini müşteriler için ortadan kaldırmaktır. Nihayetinde, bir aile ya da şirket için çalışan bir şoför; müşterileri her hangi bir gün araçla taşınsın ya da taşınmasın düzenli ödeme alırdı. Araç paylaşma hizmeti müşterileri, bir şoför sahibi olmanın faydalarını yaşarken onun sosyal yükümlülüklerinin hiç birini üstlenmezler. Eğer profesyonellerin gidecek bir yerleri yoksa (şimdi olduğu gibi eve kapanıyorlarsa) onların sürücüleri hiçbir şey almazlar. Bunun bir sonucu olarak eğer faturalarını ödeyemez hâle gelirlerse de bu durum, o müşterinin sorunu değildir.

Doğrusu, uygun görüldüğünde işçileri topluca işten çıkarma konusunda hizmet sektörü işverenleri de müşterileri kadar gönül rahatlığı içindedirler çünkü bilirler ki eğer isterlerse, istedikleri zaman onları tekrar çağırabileceklerdir. O bel bağladıkları eski işçilerin dönememe ya da hazır olmama durumlarında ise, onlar da yerlerine başka kırılgan ve çaresiz insanı işe alabileceklerdir. Büyük metropolitan bölgelerde o türden “harcanabilir” insan eksiği olmaz. 

New York kentinde gördüğüm düzeyde acımasızlığı daha önce hiç görmedim. Özgüvenli, tepeden bakan, aydın uzman ve profesyonellerle dolu liberal bir kale. Hep “doğru” şeyleri söylüyor ve görünürde de hissediyorlar. “Adil” tüketim tarzlarıyla övünüyorlar -örneğin, organik, genetiği ile oynanmamış ve adil ticaret ürünlerine eğilim gösteriyorlar. Oysa yaşam tarzları, bir düğmeye bastıklarında 7/24 ihtiyaçlarına yanıt vermesi beklenen ve o kadar da gerekli olmadıkları durumda anında, gelişigüzel bir şekilde kendi başlarının çaresine bakmaya terk edilen bir düşük ücretli hizmetkâr ordusunun varlığını temel alıyor.  

Trump ya da Cumhuriyetçiler daha sağlam bir sosyal güvenlik ağının oluşturulmasının önünde bir engel teşkil ediyor olabilirler ancak çaresiz ve kırılgan insanların “Brahman Sol”dakiler tarafından sömürülmesinin sorumlusu onlar değiller. Kendi ailelerinin içinde rolleri tekrar gözden geçirmek yerine eve işçi almaları için kimse o liberal seçkinleri zorlamıyor -ya da çifte kazanç modelinden azami kazanç sağlamaları için kimse onları hizmetlileri kazıklamaya mecbur etmiyor. Kimse, o göreli zenginleri ve kentlileri, her aldıklarını kapılarının eşiğine kadar getirmesi için Amazon kullanmaya mecbur bırakmıyor. İşin aslı o ki, New York Kenti’nde Duluth’dakinden çok daha fazla alışveriş seçeneği bulunuyor ancak öncekinin sakinlerinin çevrimiçi alış veriş yapmaları daha muhtemel.  

Tedarik merkezi işçileri ve servis sürücüleri ciddi bir baskı altında ve korkunç koşullarda çalışmaya zorlanıyorlar çünkü söz konusu sosyal sınıf üyeleri, paketleri almak için makul bir süre bekleyemezler -her şeyi iki gün içinde hatta aynı gün isterler- hatta, tecritte olmasalar dahi sokağa çıkıp istediklerini alma zahmetine katlanamazlar (oysa dükkândan alış verişte aynı gün içinde tedarik beklenen şeydir). Door Dash ve GrubHub benzer bir şekilde var olur çünkü kentli profesyonellerin çoğu kendi yemeklerini hazırlama hatta hazırlanmış yiyeceği almak için bir sokak öteye yürüme zahmetine katlanamazlar. Erotic Review gibi siteler, görece varlıklı kentlilere, talep halinde seks hizmeti sunmak için vardır, aynen yemek hizmeti almak için yaptıkları alışveriş gibi cinsel hizmetler için de alışveriş yapmalarına imkân tanımak için ve aynen restoranların Yelp’te değerlendirilmesi gibi müşteri değerlendirmelerine olanak tanımak için. Uber ve Lyft var olmuştur çünkü beyaz yakalılar, ucuz ve harcanabilir şoförlere sahip olmak isterler.

Uber ve Lyft sürücüleri kimdir örneğin? Kendi araçlarını, toplu taşımı kullanmaya hatta bir taksi çevirmeye dahi tenezzül etmeyen insanlar için şoförlük yapan kişilerdir.

Bütün bunlara rağmen, bu kentsel alanlar istisnasız ve ezici bir çoğunlukla “mavi”dir – ülke genelinin en Demokratik eğilimli bölgeleridirler ve o profesyonel-yönetici sınıf herkesten daha liberaldir. #Resistance’ın (Direniş) çekirdeğini onlar oluştururlar. Bir başka ifade ile, ırkçılık karşıtlığına, feminizme, sosyalizme methiyeler düzen içeriğin üreticileri ve tüketicileri olan o aynı iyi eğitimli, varlıklı kentliler, ne tesadüftür ki sınıfsal, ırksal ve toplumsal cinsiyete dayalı eşitsizliklerin de birincil lehdarlarıdır ve dışlanan, çaresiz ve başka bakımlardan dayanıksız insanları bilfiil onlarsömürüye tabi tutarlar. 

Bir bakıma, bu şaşırtıcı olmamalı. Örneğin, davranış bilimleri kaynaklı araştırmalar, ırkçılığı alenen yerdiklerinde veya ırksal eşitliğe bağlılıklarını beyan ettiklerinde beyazların, sıklıkla diğer beyazların çıkarına olacak şekilde hareket etme eğilimlerinin daha fazla olduğunu iddia eder– aynı zamanda eylemlerinin ırksal ayrımcılığa dayalı olmadığına bir o kadar daha fazla güven geliştirirler. Onlar “gruplarından” diğerlerinin ırkçılık karşıtı jest ve mimikler sergilediklerini izlerken de benzer bir etki açığa çıkar: bu tutum emsallerinin yalnız eşitlikçi olmadıklarını aynı zamanda kendi eylemlerinin ve etkileşimlerinin de tarafsız olduğuna ikna eder. Dolayısıyla, eşitsizlikten en fazla çıkar sağlayanların etrafta dolaşıp birbirlerine sistemi karaladıkları, kendilerini sosyal adaletin sadık savunucuları olarak gösterdikleri bir ortamda, bu insanların süre giden eşitsizlikte kendilerinin ya da emsallerinin oynadıkları rolü görmelerinin neredeyse bir imkânı kalmaz. Kısmen de bu nedenle, tam da o insanlar, eşitlikçilikleri sözkonusu olduğunda kendilerini daha erdemli hissederken aslında eşitsizliği daha da fazla teşvik ediyor olacaklardır. 

Yine de prekarya, yazık ki kültürlü seçkinlerin ne övgüye değer kelimeleri ve hisleri ne de sembolik tavırlarına dayanarak yaşamını sürdüremez. Ne mutlu ki dile getirdikleri bağlılıkları doğrultusunda anlamlı bir şekilde davranış sergilemek isteyenler için eşitsizliğin olumsuz etkilerini hafifletmek adına insanların yapabilecekleri somut ve elle tutulur şeyler bulunmaktadır. Sosyal adalet çabasının gerekli bir ilk başlangıç noktası, her zaman için kişinin kendi yaşam tarzını, kendi eylemlerini ve etkileşimlerini etraflıca değerlendirmek olmalıdır. Ulusal politikalarla karşılaştırıldığında, mikro düzeyde alınan tedbirler küçük ya da tâli görülebilir ancak kişinin mensubu olduğu kültürel mahallede önemli ve doğrudan bir etki sağlayabilir, özellikle de hayat mücadelesinde zorlanan insanlar için. Tam da bu manevralar, politik sürece tabi olmayacağından muhtemelen Trump ya da Cumhuriyetçiler tarafından engellenemeyecektir. Doğrusu şu ki, insanların karşılaşacağı tek engel kendi itaatsizlikleri olacaktır. Burada tanımlanan davranışların çoğu, tarihsel olarak dışlanan veya dezavantajlı gruplara beslenen bir antipatinin ürünü değildir; suiniyet ve kararsızlığın meyveleridir. Yine de bu değiştirilebilir bir şeydir. Diğerlerinin de takip etmesi için sıradan bir insanın bir topluluk içinde örnek teşkil etmesine bakar; ev halkından biri komşularına, arkadaşlarına, iş arkadaşlarına ve geniş ailesine ilham kaynağı olabilir. Gençler akranlarını ya da gelecek nesilleri motive edebilirler. Katılım arttığı oranda bu türden sistemik taktiklerin etkisi de güçlü olacaktır. Doğrusu, kapsamlı toplumsal değişimler sadece bu yolla, fikirlerin ve uygulamaların yerel bağlamdan dışa doğru kademeli yayılması sonucu meydana gelir. 

“Harcanabilir insanlar” düşüncesinden rahatsız olanlar, yalnız kendi hayatlarında ve mahallelerinde insanlara kulan-at muammelesi yapmayı reddederse – “harcanabilir emek” ile kendi ilişkilerini tekrar gözden geçirip yeniden düzenlerlerse- büyük bir fark yaratabilirler. Bunun için şu andan daha iyi bir zaman olabilir mi?

medyascope




Bu haber 91 defa okunmuştur.


Etiketler :

FACEBOOK YORUM
Yorum

İLGİNİZİ ÇEKEBİLECEK DİĞER HABERLEŞME Haberleri

YAZARLAR

EN GÜVENDİĞİNİZ SİYASETÇİ KİM?


HABER ARA
HABER ARŞİVİ
resmi ilanlar
HAVA DURUMU
nöbetçi eczaneler
PUAN DURUMU
Takım O G M B A Y P AV
1 Trabzonspor 26 15 3 8 59 28 53 +31
2 Başakşehir FK 26 15 3 8 50 25 53 +25
3 Galatasaray 26 14 4 8 44 20 50 +24
4 Sivasspor 26 14 5 7 47 29 49 +18
5 Beşiktaş 26 13 8 5 40 32 44 +8
6 Alanyaspor 26 12 7 7 44 25 43 +19
7 Fenerbahçe 26 11 8 7 46 34 40 +12
8 Göztepe 26 10 9 7 31 30 37 +1
9 Gaziantep FK 26 8 10 8 36 41 32 -5
10 Denizlispor 26 8 11 7 26 34 31 -8
11 Antalyaspor 26 7 10 9 29 43 30 -14
12 Gençlerbirliği 26 7 12 7 33 44 28 -11
13 Kasımpaşa 26 7 14 5 38 50 26 -12
14 Konyaspor 26 5 10 11 21 33 26 -12
15 Yeni Malatyaspor 26 6 13 7 38 40 25 -2
16 Çaykur Rizespor 26 7 15 4 26 44 25 -18
17 MKE Ankaragücü 26 5 13 8 23 45 23 -22
18 Kayserispor 26 5 14 7 28 62 22 -34
Takım O G M B A Y P AV
1 Hatayspor 28 15 5 8 38 23 53 +15
2 BB Erzurumspor 28 13 7 8 30 22 47 +8
3 Bursaspor 28 14 7 7 43 35 46 +8
4 Adana Demirspor 28 12 7 9 55 35 45 +20
5 Akhisarspor 28 12 7 9 36 31 45 +5
6 Fatih Karagümrük 28 11 7 10 40 34 43 +6
7 Altay 28 11 7 10 36 30 43 +6
8 Ümraniyespor 28 11 10 7 39 39 40 0
9 Giresunspor 27 10 9 8 30 33 38 -3
10 Keçiörengücü 28 8 9 11 21 22 35 -1
11 Balıkesirspor 28 8 9 11 30 33 35 -3
12 Menemenspor 28 9 11 8 32 38 35 -6
13 İstanbulspor 27 7 8 12 38 34 33 +4
14 Altınordu 28 7 11 10 32 39 31 -7
15 Boluspor 28 4 11 13 24 36 25 -12
16 Osmanlıspor FK 28 6 13 9 32 42 24 -10
17 Adanaspor 28 3 14 11 26 42 20 -16
18 Eskişehirspor 28 7 16 5 32 46 17 -14
Takım O G M B A Y P AV
1 Samsunspor 28 23 1 4 64 11 73 +53
2 Manisa FK 28 19 3 6 79 31 63 +48
3 Hekimoğlu Trabzon 28 17 7 4 51 34 55 +17
4 Sancaktepe FK 28 16 8 4 51 23 52 +28
5 İnegölspor 28 13 9 6 41 30 45 +11
6 Afjet Afyonspor 28 13 11 4 47 30 43 +17
7 Tarsus İdman Yurdu 28 14 13 1 45 39 43 +6
8 Pendikspor 28 11 10 7 40 39 40 +1
9 Sarıyer 28 11 10 7 34 33 40 +1
10 Zonguldak Kömürspor 28 9 10 9 35 37 36 -2
11 Çorum FK 28 11 14 3 36 42 36 -6
12 Hacettepe Spor 28 11 15 2 37 48 35 -11
13 1922 Konyaspor 28 9 13 6 38 45 33 -7
14 Kırklarelispor 28 8 11 9 25 41 33 -16
15 Başkent Akademi FK 28 9 15 4 37 41 31 -4
16 Amed Sportif 28 7 14 7 28 46 28 -18
17 Gümüşhanespor 28 7 17 4 31 57 25 -26
18 Şanlıurfaspor 28 0 27 1 10 102 14 -92
Takım O G M B A Y P AV
1 Serik Belediyespor 28 16 5 7 49 24 55 +25
2 24Erzincanspor 28 14 4 10 47 22 52 +25
3 68 Aksaray Belediyespor 28 14 6 8 43 27 50 +16
4 1928 Bucaspor 28 14 7 7 47 34 49 +13
5 Artvin Hopaspor 28 12 5 11 38 21 47 +17
6 Düzcespor 28 12 6 10 32 18 46 +14
7 Karaköprü Belediyespor 28 10 6 12 25 22 42 +3
8 Çatalcaspor 28 9 5 14 39 28 41 +11
9 Silivrispor 28 8 6 14 37 31 38 +6
10 Sultanbeyli Bld. 28 9 8 11 33 27 38 +6
11 Kızılcabölükspor 28 8 8 12 39 37 36 +2
12 Yomraspor 28 9 10 9 28 30 36 -2
13 52 Orduspor FK 28 7 7 14 21 20 35 +1
14 Çankaya FK 28 9 12 7 33 37 34 -4
15 Şile Yıldızspor 28 6 11 11 23 30 29 -7
16 Erzin Spor Kulübü 28 6 12 10 27 34 28 -7
17 Tokatspor 28 1 23 4 16 66 7 -50
18 Manisaspor 28 1 24 3 16 85 0 -69
Tarih Ev Sahibi Sonuç Konuk Takım
 12/06/2020 Başakşehir FK vs Alanyaspor
 12/06/2020 Beşiktaş vs Antalyaspor
 12/06/2020 Çaykur Rizespor vs Galatasaray
 12/06/2020 Fenerbahçe vs Kayserispor
 12/06/2020 Gaziantep FK vs MKE Ankaragücü
 12/06/2020 Gençlerbirliği vs Konyaspor
 12/06/2020 Göztepe vs Trabzonspor
 12/06/2020 Sivasspor vs Denizlispor
 12/06/2020 Yeni Malatyaspor vs Kasımpaşa
Tarih Ev Sahibi Sonuç Konuk Takım
 16/06/2020 Giresunspor vs İstanbulspor
 19/06/2020 Adana Demirspor vs Osmanlıspor FK
 19/06/2020 Altay vs Akhisarspor
 19/06/2020 Balıkesirspor vs Menemenspor
 19/06/2020 BB Erzurumspor vs Eskişehirspor
 19/06/2020 Boluspor vs Altınordu
 19/06/2020 Giresunspor vs Adanaspor
 19/06/2020 İstanbulspor vs Hatayspor
 19/06/2020 Keçiörengücü vs Bursaspor
Tarih Ev Sahibi Sonuç Konuk Takım
 18/07/2020 Bandırmaspor vs Kahramanmaraşspor
 18/07/2020 Bayburt Özel İdare Spor vs Sivas Belediyespor
 18/07/2020 Eyüpspor vs Van Spor
 18/07/2020 Kastamonuspor vs Etimesgut Belediyespor
 18/07/2020 Kırşehir Belediyespor vs Ergene Velimeşe
 18/07/2020 Niğde Anadolu FK vs Bodrumspor
 18/07/2020 Sakaryaspor vs Kardemir Karabükspor
 18/07/2020 Tuzlaspor vs Uşak Spor
 25/07/2020 Ankara Demirspor vs Tuzlaspor
Tarih Ev Sahibi Sonuç Konuk Takım
 18/07/2020 Çankaya FK vs Tokatspor
 18/07/2020 Düzcespor vs Manisaspor
 18/07/2020 Erzin Spor vs Artvin Hopaspor
 18/07/2020 Karaköprü Belediyespor vs Serik Belediyespor
 18/07/2020 Silivrispor vs 52 Orduspor FK
 18/07/2020 Şile Yıldızspor vs Kızılcabölükspor
 18/07/2020 1928 Bucaspor vs Sultanbeyli Bld.
 18/07/2020 24Erzincanspor vs Yomraspor
 18/07/2020 68 Aksaray Belediyespor vs Çatalcaspor
ÇOK OKUNAN HABERLER
  • BUGÜN
  • BU HAFTA
  • BU AY
262 Okunma
216 Okunma
207 Okunma
202 Okunma
199 Okunma
197 Okunma
186 Okunma
160 Okunma
147 Okunma
145 Okunma
140 Okunma
139 Okunma
137 Okunma
134 Okunma
126 Okunma
124 Okunma
121 Okunma
118 Okunma
118 Okunma
116 Okunma
115 Okunma
113 Okunma
111 Okunma
111 Okunma
110 Okunma
110 Okunma
110 Okunma
109 Okunma
109 Okunma
108 Okunma
105 Okunma
SON YORUMLANANLAR
YUKARI YUKARI